We Have A Dream
10 pijnpunten migratiebeleid
Als vrijwilligers komen we dagelijks in contact met nieuwkomers en mensen zonder wettig verblijf. We horen hun verhalen en zien van dichtbij hoe politieke keuzes, wetten en procedures doorwerken in hun leven.
Achter een wachttijd zit iemand die wacht.
Achter een opvangtekort iemand zonder bed.
Achter strengere regels een gezin dat langer gescheiden blijft.
Wat we zien en horen, wilden we niet zomaar veralgemenen. Daarom legden we onze ervaringen naast wetenschappelijk onderzoek, officiële cijfers, wetgeving en rapporten van gespecialiseerde organisaties.
Deze tien posters bekijken enkele plekken waar beleid en mensenlevens elkaar raken: van de oorzaken van migratie en de grenzen van Europa tot opvang, procedures, gezinshereniging en leven zonder wettig verblijf. We verwachten niet dat je over alles hetzelfde denkt als wij. Wel hopen we dat je kijkt, leest, vragen stelt en misschien sommige vanzelfsprekendheden opnieuw bekijkt.
Voedingsbodem voor migratie
Migratie heeft zelden één oorzaak: veiligheid, vrijheid, werk, toekomstperspectief én de middelen om te vertrekken bepalen samen waarom mensen migreren. Eerlijkere handel, minder corruptie, mensenrechten en waardig werk kunnen ervoor zorgen dat blijven óók een echte keuze wordt, zonder dat dit automatisch betekent dat migratie verdwijnt.
Meer info
Fort Europa - Pushbacks
Europa mag zijn grenzen bewaken, maar ook aan de grens blijven grondrechten gelden: wie bescherming vraagt, heeft recht op een individuele beoordeling en mag niet zomaar worden teruggedreven. Pushbacks zonder die bescherming ondermijnen daarom niet alleen de rechten van vluchtelingen en migranten, maar het principe dat grondrechten voor iedereen gelden.
Internationale deals
Europa werkt samen met landen buiten de EU om migratie al vóór de Europese grens te beheersen, maar daardoor kan grenscontrole verschuiven naar plaatsen waar ernstige mensenrechtenschendingen zijn gedocumenteerd. Zulke deals kunnen migratie afremmen of verplaatsen, maar maken Europa ook afhankelijker van partnerlanden: de vraag is daarom niet alleen of grenscontrole werkt, maar ook wat de menselijke en politieke prijs ervan is.
Dublinprocedure
De Europese regels bepalen welk land verantwoordelijk is voor een asielaanvraag, waardoor mensen niet zomaar zelf kunnen kiezen waar hun aanvraag wordt behandeld en de procedure soms maanden vertraging oploopt. Het nieuwe Europese systeem probeert die verantwoordelijkheid eerlijker te verdelen, maar solidariteit is verplicht, relocatie niet — of dat in de praktijk tot een evenwichtiger systeem leidt, moet nog blijken.
Mensensmokkel
Mensensmokkel is georganiseerde criminaliteit, maar ontstaat ook omdat mensen die willen of moeten reizen niet altijd toegang hebben tot veilige en legale routes en daardoor afhankelijk worden van smokkelaars. Wie de macht van smokkelaars wil verkleinen, moet daarom criminele netwerken bestrijden én de afhankelijkheid ervan verminderen door veilige, toegankelijke en gereguleerde alternatieven te bieden.
Lange doorlooptijd procedures
Lange asielprocedures ontstaan niet alleen door veel aanvragen, maar door een samenspel van achterstanden, capaciteit, opleiding, overdrachten tussen diensten en complexe dossiers; wat vandaag niet verwerkt wordt, wordt morgen extra wachttijd. De uitdaging is daarom om procedures slimmer en sneller te organiseren zonder de zorgvuldigheid te verliezen: zorgvuldig waar het moet, snel waar het kan.
Onvoldoende opvang
De Belgische opvangcrisis is niet alleen een kwestie van het aantal asielaanvragen, maar ontstaat door lange procedures, trage uitstroom, hoge bezetting en te weinig reservecapaciteit. Een robuust opvangsysteem moet daarom kunnen groeien én krimpen zonder telkens opnieuw in crisis te belanden, zodat het wettelijke recht op menswaardige opvang gegarandeerd blijft.
Vier maanden tijd voor een woning
De Belgische opvangcrisis is niet alleen een kwestie van het aantal asielaanvragen, maar ontstaat door lange procedures, trage uitstroom, hoge bezetting en te weinig reservecapaciteit. Een robuust opvangsysteem moet daarom kunnen groeien én krimpen zonder telkens opnieuw in crisis te belanden, zodat het wettelijke recht op menswaardige opvang gegarandeerd blijft.
Gezinshereniging
Gezinshereniging biedt mensen die bescherming kregen een veilige en wettelijke weg om opnieuw met hun partner en kinderen samen te leven, maar documenten, kosten, ambassades, inkomensvoorwaarden en termijnen kunnen daarvan een lange en moeilijke procedure maken. Gezinshereniging is bovendien meer dan samenwonen: een gezin kan zelf een belangrijke basis vormen om opnieuw een thuis en een toekomst op te bouwen.
Sans-papiers
Mensen zonder wettig verblijf vormen geen homogene groep: sommigen kunnen terugkeren of krijgen alsnog verblijfsrecht, maar anderen blijven jarenlang in België wonen, werken, relaties opbouwen en kinderen opvoeden, vaak in grote onzekerheid en buiten de formele systemen. De centrale vraag is daarom hoe we met die werkelijkheid omgaan: geef mensen de kans om legaal te werken, bij te dragen en een toekomst op te bouwen.